سابقه و هدف: حاملگی یکی از دوره­های مهم، بحرانی و در عین حال شکوه­مند در زندگی هر زن است که مشارکت مردان در ارتقای مراقبت­های بارداری و سلامت مادر و نوزاد نقش موثری دارد. لذا این مطالعه با هدف تعیین سطح مشارکت مردان در مراقبت­های دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان و عوامل مرتبط با آن در ایران انجام گرفت.

مواد و روش­ها: این مطالعه مقطعی در شش استان ایران در سال 1394 انجام گرفت. 2788 مادر با سابقه زایمان بین 6-2 ماه، به صورت طبقه ­­بندی تصادفی انتخاب شدند. ابزار جمع­آوری داده­ها پرسشنامه محقق­ساخته حاوی 34 سئوال فردی، خانوادگی و محیطی و 17 سئوال مرتبط با مشارکت مردان در مراقبت­های بارداری تا پس از زایمان با مقیاس لیکرت با نمره 5-1 بود. میانگین بالاتر از 3/5 به عنوان مشارکت بالاتر از سطح متوسط یا کافی تعیین شد. داده­ها به طور همزمان از پرونده بهداشتی و مصاحبه با مادران جمع­آوری و مورد بررسی قرار گرفت.

یافته ­ها: میانگین سنی 2713 مادر مورد بررسی 5/5±27/7 سال بود. از دیدگاه مادران، میزان مشارکت مردان از حداقل 0/71 تا حداکثر 5 با میانگین0/72±3/60 نمره بود. حداقل مشارکت حضور در کلاس­های آموزشی(1/6±2/5) و حداکثر مشارکت برخورد منطقی با ضعف و بیحالی مادر(0/9±4/4) بود. بین مشارکت مردان و شغل مادر، تحصیلات همسر، تعداد بارداری و فرزندان، حاملگی ناخواسته، خاطرات تلخ دوره پس از زایمان و مناطق بروز مرگ مادر ارتباط معنی­دار وجود داشت(0/05p<).

نتیجه­ گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که مشارکت مردان ایرانی در مراقبت­های دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان در سطح قابل قبولی قرار دارد.